فرآیند نوآوری اغلب با اختراع و حتی تجاری‌سازی اشتباه گرفته می‌شود. بر اساس تعریف اداره ارزیابی فناوری در کنگره آمریکا (۲۰۰۵) اختراع به عمل ابداع یا تولید یک وسیله، فرآیند یا خدمت جدید گفته می‌شود. در واقع اختراع درک آغازین از یک محصول، فرآیند یا خدمت جدید را توضیح می‌دهد. اما درباره کاربرد آن چیزی نمی‌گوید. تمایز بین “اختراع” و “نوآوری” این است که اختراع ایجاد یک ایده یا مفهوم جدید است و نوآوری تبدیل این ایده جدید به موفقیت تجاری و یا استفاده گسترده از آن است. در واقع، نوآوری تبدیل خلاقیت و ایده‌های نو به عمل و نتیجه است. پشتوانه اصلی نوآوری در همه ابعاد آن داشتن و ارائه ایده‌های نو است. از سوی دیگر، نوآوری فعالیت‌های زیادی را شامل می‌شود و تحقیقات علمی، فنی و بازار، توسعه محصول، فرآیند، خدمت و همچنین تولید و بازاریابی را گسترش و به کاربرد رساندن اختراع در بر می‌گیرد. هم از دید دانشگاه هم از دید دنیای رقابتی امروز، نوآوری پیش‌نیاز اساسی رشد شرکت‌ها است و عامل تعیین‌کننده موقعیت شرکت در بلندمدت قلمداد می‌شود. دلیل این امر آن است که شرکت‌های نوآور سریعتر و بهتر از شرکت‌های غیر نوآور می‌توانند به چالش‌های محیطی واکنش نشان دهند. در نتیجه سازمان‌ها جهت ارایه محصولاتی متناسب با نیازهای مشتریان هدف و ایجاد مزیت رقابتی پایدار و حفظ برتری در رقابت، نوآوری را به عنوان بخشی جدانشدنی از استراتژی شرکت پذیرفته‌اند. در این گزارش به ابعاد مختلف نوآوری پرداخته شده است. نسخه کامل این گزارش از اینجا قابل دریافت و مطالعه می باشد.

نظر بدهید