ج.ا. ایران دارای ظرفیت‌های بالقوه قابل توجه همچون جایگاه اول جهان از نظر ذخایر هیدورکربوری و جز ده کشور اول جهان از لحاظ ذخایر معدنی است و همچنین دارای نیروی جوان تحصیل کرده، موقعیت مناسب ژئوپلتیک و دارای ظرفیت فراوان در امر گردشگری می‌باشد. با توجه به ویژگی‌های مزبور، کارشناسان بین‌المللی، ایران را دارای ظرفیت‌های بالقوه مناسب برای قرار گرفتن در میان اقتصادهای نوظهور آینده در جهان مطرح می‌نمایند.
اما شاخص‌های عینی گویای شکاف قابل توجهی بین ظرفیت‌های بالقوه و عملکردها می‌باشد. بعنوان نمونه باید گفت ایران هفتاد و پنجمین کشور به لحاظ شاخص توسعه انسانی است. از لحاظ درآمد سرانه نیز جزء کشورهای گروه با در آمد متوسط رو به پائین می‌باشد (با درآمد سرانه اسمی ۵۳۵۰ دلار). همچنین ایران تنها ۰.۳۶ درصد از صادرات جهان (با احتساب نفت)، ۰.۱۳ درصد از صادرات جهان (بدون احتساب نفت) را داراست (لازم به ذکر است که بر اساس آمارها، ایران بیست و نهمین اقتصاد (به قیمت‌های اسمی) و هجدهمین اقتصاد (به قیمت‌های PPP) جهان است).
یکی از شاخص‌های مقایسه‌ای بین عملکردها و ظرفیت بالقوه، بررسی شکاف شاخص‌های اصلی اقتصاد بر اساس جمعیت و وسعت سرزمین می‌باشد که ما در این گزارش(اینجا) شکاف مربوطه را از جنبه وسعت سرزمین بررسی می‌کنیم.

نظر بدهید