چرا فقط برخی کشورها موفق به رشد تولید و فرار از فقر می‌شوند؟ (با تأکید بر تجربه چین)

0
189

ناظراقتصاد: چرا برخی کشورها فقیر باقی می‌مانند درحالی که گروهی دیگر توانایی غلبه یافتن بر فقر را دارند. گزافه نیست اگر رشد اقتصادی را بزرگترین متحد و یاور توسعه اقتصادی-اجتماعی بدانیم. مسلم است که امکان افزایش رشد بدون دستیابی به توسعه وجود دارد. برای مثال درآمد سرانه گینه استوایی پس از تولید عظیم نفت در دهه گذشته چندبرابر شد، اما نرخ مرگ ومیر کودکان و سایر نماگرهای بهزیستی آن تغییری نکرد. با وجود این، بالارفتن درآمد سرانه قطعی‌ترین راه بهبود رفاه انسانی است. هنگامی که اقتصاد کشوری از رشد مداوم و قوی برخوردار می‌شود نماگرهای رفاه انسانی آن معمولاً بهبود می‌یابند، اما هنگامی که رشد اقتصادی متوقف یا کُند می‌گردد مردم دچار رنج و آسیب می‌شوند. طی نیم قرن گذشته، برخی کشورهای فقیر کماکان در فقر و درآمد پایین باقی مانده‌اند درحالی که برخی دیگر توانسته‌اند از فقر و بدبختی بگریزند. عوامل موفقیت کشورها در غلبه بر فقر کدامند؟
در بررسی علل فقر و ثروت کشورها، عوامل گوناگونی ازجمله فرهنگ، نظام سیاسی، اقتصاد دولت‌گرا، اتکا به منابع طبیعی، کمک‌های خارجی و اصلاحات مقوم بازار مطرح می‌شود.

مرکز پژوهش‌های مجلس در گزارشی، درس‌های آموزنده از تجربه چین در رابطه با پذیرش اصلاحات تقویت‌کننده بازار را مورد بررسی قرار داده است. این گزارش چهار علت می‌آورد که چرا کشورها راهبرد بازارمدار را با وجود مزایای روشن آن دنبال نمی‌کنند:
۱. ریسک‌گریزی سیاسی
۲. حرص و آز مقامات دولتی
۳. تنبلی فرادستان
۴. تداوم جاذبه فکری و ایدئولوژیک دولت‌گرایی
در پایان استدلال می‌شود آن کشورهایی که سیاست‌های اقتصادی خوب برمی‌گزینند بیشترین شانس را برای خروج از فقر دارند. این گزارش که درس‌های آموخته شده از تجربه توسعه با تمرکز بر تجربه چین می‌باشد را می‌توانید از لینک زیر مطالعه نمایید.
چرا فقط برخی کشورها موفق به رشد تولید و فرار از فقر می‌شوند؟ (با تأکید بر تجربه چین)

نظر بدهید