سیاست‌های توسعه کسب و کارهای کوچک و متوسط در سنگاپور

0
317

ناظراقتصاد: شرکت‌های محلی در قالب کسب و کارهای کوچک و متوسط(SMEs)، نیاز به حمایت و تقویت دارند. اقتصادها به ویژه آنهایی که با مشکل توسعه نیافتگی دست و پنجه نرم می‌کنند نیاز به بخش کسب و کار فعال و چابک دارند تا از این طریق رشد و توسعه اقتصادی تحریک شده و به حرکت در بیاید. بیشتر محققان نشان داده‌اند که این نوع کسب و کارها سهم قابل توجهی در ایجاد اشتغال، نوآوری و کارآفرینی دارد. هنوز، این نوع کسب و کارها با محدودیت‌هایی در مسیر رشد خود در شرایط صنعتی و بازاری که فعالیت می کنند رو به رو هستند. به منظور توسعه کسب و کارهای پرجنب و جوش محلی، نیاز به سیاست‌گذاری‌های مناسب به منظور تامین نیازمندی‌های این گونه کسب وکارها است. سیاست گذاری مناسب برای کسب و کارهای کوچک و متوسط موجود در اقتصاد به آنها کمک می کند تا توسعه یافته و از این طریق رشد و توسعه اقتصادی کل کشور را تسریع کنند.
در این گزارش محیط سیاست گذاری توسعه SME ها در سنگاپور و این که چگونه این سیاست‌ها منجر به توسعه کسب و کارها در سنگاپور شده را بررسی خواهیم کرد. البته قبل از پرداختن به این بحث لازم می دانیم تا تعریف کسب و کارهای کوچک و متوسط از زبان اقتصادهای مختلف، و تفاوت سیاست گذاری توسعه کسب و کارهای کوچک و متوسط را با سیاست گذاری توسعه کارآفرینی بیان کنیم.

• کسب و کارهای کوچک و متوسط(SMEs)
SME ها به شیوه‌های مختلفی مورد تعریف واقع شده‌اند. بیشتر اقتصاددانان از میزان سرمایه مورد نیاز و تعداد کارکنان به منظور تعریف SME ها استفاده می‌کنند. با این حال، تعریفی که مقبولیت جهانی داشته باشد وجود ندارد. در ادامه(جدول۱) تعریف ترکیبی که توسط دیبرخانه APEC انجام شده ارائه می شود.

جدول۱: تعاریف مختلف کسب و کارهای  کوچک و متوسط

کشور تعریف SME معیار تعریف
استرالیا صنایع تولیدی- کمتر از ۱۰۰ کارکن

خدمات- کمتر از ۲۰ کارکن

تعداد کارکن
کانادا صنایع تولیدی- کمتر از ۵۰۰ کارکن

خدمات- کمتر از ۵۰ کارکن

تعداد کارکن
اندونزی کمتر از ۱۰۰ کارکن تعداد کارکن
ژاپن  کمتر از ۳۰۰ نفر کارکن یا ۱۰ میلیون ین دارایی

عمده فروشی- کمتر از ۵۰ نفر کارکن، ۳۰ میلیون ین

خرده فروشی- کمتر از ۵۰ نفر کارکن – ۱۰ میلیون ین دارایی

 

تعداد کارکن- دارایی
کره صنایع تولیدی- کمتر از ۳۰۰ نفر کارکن

خدمات- – کمتر از ۲۰ نفر کارکن

اشتغال
سنگاپور صنایع تولیدی- کمتر از ۱۲ میلیون دلار دارایی ثابت

خدمات- کمتر از ۱۰۰ کارکن

دارایی‌های ثابت-

تعداد کارکن

تایلند کمتر از ۲۰۰ نفر کارکن برای بخش کاربر

کمتر از ۱۰۰ کیلیون بات برای بخش سرمایه‌بر

تعداد کارکن –

سرمایه

ایالات متحده آمریکا کمتر از ۵۰۰ نفر کارکن

Source: Hall, 2002

• سیاست های کارآفرینانه در مقابل سیاست های توسعهSME ها
لندستروم و استیونسون(۲۰۰۵)، بین سیاست‌های مربوط به کارآفرینی و سیاست‌های توسعه کسب و کارهای کوچک و متوسط تمایز قائل شده‌اند. اولین تمایز مربوط به سیاست‌هایی است که مسائل SME ها را به طور کلی حل می‌کنند. اما در طرفی دیگر سیاست‌های کارآفرینانه به دنبال دستچین کردن و گزینش SME هایی است که در مرحله استارت آپ قرار دارند، اما به دنبال توسعه جذب سرمایه‌ گذاری خطر پذیر و یا به دنبال ترویج روح کارآفرینی در جامعه هستند. سیاست‌های کارآفرینانه بر خلاف سیاست‌های توسعه SME که به طور خاص بر کسب و کارهای تمرکز می کند، می‌تواند مسائل عمومی محیط کسب و کار را به سمت کارآفرینی سوق دهد. مثلا، سیاست‌های کارآفرینی می‌تواند بچه ها را در مدرسه به سمت کارآفرینی سوق دهد. سیستم آموزشی، رسانه و مدل‌های نقشی که در تلوزیون ملی نشان داده می‌شوند، برای مثال می‌تواند افراد را به سمت شروع کسب و کار سوق دهند. بدون شک این دو سیاست عمومی برخی هم پوشانی‌هایی با هم دیگر دارند.
لندستروم و استیونسون(۲۰۰۵) تمایز بین ۲ طبقه سیاست گذاری را در جدول زیر نشان داده‌اند. در سنگاپور، سیاست‌هایی که به مسائل کارآفرینی پاسخ می‌دهند بیشتر از بعد سیاست های توسعه SME می‌باشد.

جدول۲: مقایسه ویژگی‌هایی سیاست‌های توسعه کارآفرینی و کسب و کارهای کوچک و متوسط

ویژگی سیاست های سنتیSME سیاست های نوین کارآفرینی
خروجی رشد شرکت، رشد بهره وری رشد در فعالیت­‌های کارآفرینانه( مثلا تعدادصاحبان شرکت­ها و شرکت­‌ها)
اهداف عمومی خلق محیط محبوب کسب و کاری (مثلا رژیم مالیاتی؛ چارچوب محیط بازار ) خلق محیط مساعد و محبوب برای کارآفرینی و ترویج فرهنگی آن(مثلا کاهش موانع ورود، ارتقای کارآفرینی در جامعه)
هدف خاص کمک به شرکت‌­های انفرادی به منظور اتقای توان رقابت پذیری، مدرنیزه شدن و … تشویق مردم برای شروع کسب و کار خودشان و فراهم آوری فرصت‌ها برای آنها برای یادگیری در مورد فرایند کارآفرینی و توسعه مهارت‌های ضروری
تمرکز بر افراد به جای شرکت توجه به شرکت به جای افراد توجه بر افراد به جای شرکت
مرحله چرخه عمر کسب و کار تمرکز اولیه پس از شروع واقعی کسب و کار بر حمایت است حمایت از مرحله نوپایی پیشنهاد می‌شود و همچنین اولین سال بحرانی شروع کسب و کار مورد تاکید است
گروه های مشتریان و هدف گیری شرکت­‌های در حال خروج، اغلب بخش‌­های پر رشد را هدف قرار می دهند(رویکرد چیدن برنده‌ها) کارآفرینان نوپا و جدید مورد هدف هستند جمعیت عمومی و بخش‌های درون آن( مانند زنان، جوانان) هدف قرار داده می­‌شوند.
اولویت‌های سیاستی کاهش خطوط قرمز و دست و پا گیر

بهبود دسترسی به تامین مالی

بهبود دسترسی SME ها به اطلاعات

کاهش موانع فرایندی، مقرراتی و مالیاتی برای ورود به کسب و کار

تسهیل دسترسی به وام‌های خرد، تامین سرمایه استارت آپی و …

بهبود دسترسی به اطلاعات استارت آپ‌ها

 

Source: Lundstrom & Stevenson (2005)

به منظور نشان دادن زیر ساخت کارآفرینی در سنگاپور، جدول شماره(۳) برخی از عناصر موجود در محیط زیر ساختی این کشور را به نمایش گذاشته است. در سنگاپور دامنه وسیعی از برنامه‌های دستیاری دولتی که به نیازهای SME ها پاسخ می‌دهند وجود دارد(به منظور دسترسی به اطلاعات بیشتر در زمینه مشاوره‌ها و طرح‌های دولتی می‌توان به سایت (www.enterpriseone.gov.sg) مراجعه نمود:

جدول۳: نمایش زیر ساخت کارآفرینانه  فعلی سنگاپور

کمک به انجام وظایف منابع مورد نیاز اطلاعات دانش
مشاوره‌های مدیریتی به کسانی که عوارض آنها تحت برنامه‌های فنی کمک به کسب و کارهای محلی قابل باز پرداخت است کسب و کارها می توانند به دنبال تامین مالی از نهادهای مالی شوند که این نهادها تحت برنامه‌های تامین مالی محلی، که قرض‌ها توسط دولت تضمین می‌شوند بروند کتابخانه ملی به منظور فراهم آوری اطلاعات مورد نیاز کسب و کارها توسط نهاد مربوطه در دولت تاسیس شده است برنامه‌های اجرایی به منظور تجهیز کسب و کارها و مدیر عامل های آنها در سطح سه دانشگاه پیشنهاد می شود:

دانشگاه ملی سنگاپور، دانشگاه فنی نانیانگ و دانشگاه مدیریت سنگاپور

مرکز توسعه کسب و کار در سال‌های گذشته در اتحادیه های صنعتی به منظور ارائه مشاوره و دستیاری اعضای تاسیس شده است دوره های کوتاه مدت به واسطه شرکت‌­های مشاوره برگزار می گردد اطلاعات به راحتی و به سرعت از طریق نهادهای نمایندگی در اختیار کسب و کارهای قرار می‌­گیرد از طریق برنامه‌های بیمه وام ها، کسب و کارها می­‌توانند.

وام‌های دریافتی خود را

بیمه کنند. دولت ۵۰ درصد هزینه بیمه را بر عهده می گیرد.


• استراتژی های  و متوسط سنگاپور در طول زمان

در جدول شماره ۴ استراتژی های توسعه کسب و کارهای کوچک و متوسط سنگاپور را از سال ۱۹۶۵ به بعد نشان می‌دهد. از سال سنگاور ۱۹۶۵ با استقلال از بریتانیا به عنوان یک ملت واحد درآمد. توسعه سیاست‌های دولت سنگاپور در راستای ارتقای جایگاه کسب و کارهای کوچک و متوسط امروزین را می‌توان در استقلال سنگاپور در اواسط ۱۹۶۰ ردیابی نمود. در ۱۹۶۰، جایگاه سنگاپور به عنوان یک بندر شهر از طرف همسایگان خود که به سرعت در حال گشودن درهای تجارت به سوی خود بودند تهدید می شد. از این رو دولت تصمیم گرفت تا کم کم از طریق فرایند تمرکز بر اقتصادها مبتنی بر تولید به سمت صنعتی سازی حرکت کند.
حوزه آبریز(نقطه شروع حرکت سریع) سیاست‌های توسعه SME سال ۱۹۸۷ بود، در این سال گزارش اقتصادی منتشر شد که در آن مسیرهای تازه ای برای اقتصاد سنگاپور پس از ۱۹۸۵ تدوین شده بود. پس از بحرانی که سنگاپور در سال ۱۹۸۵ درگیر آن شده بود، کمیته اقتصادی بر سهم کسب و کارهای کوچک و متوسط در اقتصاد سنگاپور تاکید داشت، در آن زمان حدود ۹۰ درصد از کسب و کارهای فعال این کشور را تشکیل می داد که از نظر توان مدیریتی، بازاریابی و تکنولوژی پشت سر رقبای خارجی خود قرار داشتند و نسبتا عقب افتاده بودند.

جدول۴: مروری بر استراتژی های توسعه SME در سنگاپور

سال استراتژی SME نکات
قبل از استقلال حکومت استعماری بریتانیا- بدون استراتژی مشخص در مورد SME آشکار نیست
۱۹۶۵-۱۹۸۵ صنعتی سازی بدون توجه به جایگاهی که SME ها می­تواند در جذب شرکتهای چند ملیتی داشته باشند کسب و کارهای کوچک و متوسط به عنوان عرضه کننده به شرکت­‌های چند ملیتی فعال هستند
۱۹۸۶ اقتصاد سنگاپور: مسیرهایی جدید منتشر شده- نقش SME ها و کارآفرینی به عنوان زمینه هایی که نیاز به سیاست گذاری جدید دارند پر رنگ شد ستاد توسعه کسب و کار به منظور پاسخ به نیازهای بخش کسب و کارهای کوچک و متوسط تشکیل شد
۱۹۸۹ تدوین نخستین برنامه جامعه توسعه SME ها برنامه جامع توسعه کسب و کارهای کوچک و متوسط دارای ۵ مسیر به شرح زیر بود:

۱-پذیرش و کاربرد فناوری، نوآوری

۲-برنامه ریزی کسب و کار و تامین مالی

۳-مدیریت منابع انسانی

۴-بهبود بهره وری

۵-بازاریابی بین المللی و همکاری تجاری

۱۹۹۶ ادغام قسمت های مربوط به هیات توسعه اقتصادی(EDB) و برنامه ریزی ملی بهره وری برنامه‌هایی چون توسعه کسب و کارهای کوچک و متوسط رشد کرده و برنامه‌­های توسعه یافته اجرا شد
۲۰۰۱ انتشار SME21 ، دومین برنامه جامع توسعه کسب و کارهای کوچک و متوسط ۳ هدف استراتژیک:

۱- مراقبت از کسب و کارهای کوچک و متوسط با نرخ رشد بالا

۲-توسعه بخش کسب و کارهای کوچک و متوسط بهره‌­ور

۳-خلق محیط دانش بنیان

 

منابع

Liang, T. W. (2007). SME Development in Singapore.

Ng, T. (2017). A Conceptual Framework for SME Leader Development in Singapore. In The Palgrave Handbook of Leadership in Transforming Asia (pp. 481-502). Palgrave Macmillan, London.

نظر بدهید