چرا تجربه ونزوئلا مهم است؟

0
489

ناظراقتصاد: تجربه اقتصاد ونزوئلا، تجربه‌ای بسیار آموزنده و قابل تامل است. ونزوئلا کشوری است که با دارا بودن ۲۵ درصد ذخایر اثبات شده نفت خام جهان، رتبه اول را در جهان دارد. برغم دارا بودن ثروت‌های زیرزمینی، این کشور در اثر رویکرد عوام‌گرایانه و پوپولیستی دولت، دچار مشکلات اقتصادی و اجتماعی بسیار حادی شده است.

اقتصاد ونزوئلا ساختاری بسیار ناپایدار و متزلزل دارد و سیاست‌های اقتصادی آن مبتنی بر رویکردهای پوپولیستی است. دولت‌های حاکم برای بقای خود سیاست‌هایی مانند افزایش مخارج دولت، پرداخت یارانه‌های گسترده، سرکوب قیمت‌ها و افزایش دستمزدها را مبنای جلب رضایت توده مردم قرار داده‌اند. از سوی دیگر مشکلاتی مانند فساد گسترده، عدم‌شفافیت مالی دولت، تضعیف بخش خصوصی و عدم‌استقلال بانک مرکزی، به تدریج اقتصاد ونزوئلا را به وضعیتی غیرقابل بازگشت رسانده است.

در سال‌های گذشته درآمدهای بالای نفتی توانسته بود هزینه سیاست‌های عوام‌‌گرایانه دولت را تامین کند ولی در نهایت، نتایج سیاست‌های ناپایدار دولت پدیدار شده و اقتصاد آن کشور را به بی‌ثباتی‌های فعلی کشانده است. توزیع ناکارای منابع اقتصاد منجر به کاهش نرخ سرمایه‌گذاری در ونزوئلا شده است به طوریکه، نسبت سرمایه‌گذاری به تولید ناخالص داخلی که در سال ۲۰۱۲ برابر با ۲۷ درصد بود در سال ۲۰۱۷ به ۹ درصد رسیده است. از سوی دیگر، بی‌انضباطی مالی و لغو استقلال بانک مرکزی نیز منجر به تورم‌های بسیار بالا شده است.

کاهش سرمایه‌گذاری و بی‌ثباتی اقتصاد کلان در ونزوئلا، منجر به کاهش شدید رشد اقتصادی شده است. رشد اقتصادی ونزوئلا در سال ۲۰۱۷ برابر با منفی ۱۶ درصد بود و صندوق بین‌المللی پول پیش‌بینی کرده است که روند منفی رشد اقتصادی حداقل تا پنج سال آینده ادامه یابد.

کاهش رشد اقتصادی در آن کشور منجر به کاهش درآمدسرانه شده است به طوریکه درآمد سرانه که در سال ۲۰۱۲ برابر با ۱۸ هزار دلار بود در سال ۲۰۱۷ به حدود ۱۱ هزار رسید و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۲۲ به حدود ۹ هزار دلار کاهش یابد. به بیان دیگر،‌ در اثر سیاست‌های پوپولیستی دولت‌های چپگرا، طی ده سال درآمدسرانه آن کشور نصف خواهد شد. میراث چند سال سیاست‌های اقتصادی پوپولیستی و چپگرایانه در ونزوئلا، افزایش بدهی‌های دولت، رشد اقتصادی منفی ۱۶ درصد، نرخ بیکاری بیش از ۲۶ درصد و تورم ۲۶۱۶ درصدی است و این هنوز ابتدای راه است.

صندوق بین‌المللی پول پیش‌بینی می‌کند طی پنج سال آینده نرخ تورم ونزوئلا به ۴۷۰۰ درصد و نرخ بیکاری به ۳۸ درصد برسد. همچنین، تولید ناخالص داخلی ونزوئلا در سال ۲۰۲۲ نسبت به ۲۰۱۲ در حدود ۴۰ درصد کوچک‌تر خواهد شد. ملتی که بیشترین ذخایر اثبات‌شده نفت خام جهان را در اختیار دارند، امروز به طور گسترده با بحران گرسنگی و مرگ‌ومیر اطفال و موج مهاجرت به خارج روبرو شده‌اند. سیاست‌های اقتصادی پوپولیستی، توزیع ناکارای منابع اقتصاد، اجتناب از اصلاحات اقتصادی و فساد گسترده توانست از یک ملت ثروتمند، دولتی بدهکار و مردمی گرسنه، بیکار و آواره بسازد.

نظر بدهید