چرا خصوصی سازی صنعت خودرو؟

0
164

ناظراقتصاد: داستان تکراری خصوصی سازی صنعت خودرو به اوایل دهه ۸۰ بازمی گردد. از آن زمان تاکنون هر چند در ظاهر تاکید جدی بر خصوصی سازی صورت گرفته و شواهد نیز نشان از آن داشت که دولت در حال کاهش تصدی خود در این صنعت است اما آنچه که در سیاستگذاری‌های کلان کشور نگاشته شد صورت نگرفت. با وجود تاکید اصل ۴۴ قانون اساسی بر این موضوع اما واگذاری خودروسازان به بخش خصوصی واقعی صورت نگرفت؛ همین موضوع موجب شد که خصوصی سازی واقعی یکی از مطالبات جدی کارشناسان و اهل فن باشد. با وجود این اما دولت‌های مختلف در این مسیر حرکت نکردند. بی‌توجهی به این موضوع به خصوص در سال‌های گذشته که خودروسازان با چالش‌های جدی مالی و توسعه‌ای مواجه شدند، موجب شد کارشناسان بر تصحیح مسیر نادرست گذشته تاکید کنند.
حال در شرایطی که این مطالبه جدی تنها راه نجات خودروسازی کشور از وضعیت ناکارآمد کنونی نامیده می‌شود، یکی از مدیران شرکت‌های خودروساز نیز بر بحث خصوصی سازی تاکید‌ کرده است و راه نجات دومین صنعت بزرگ کشور را خصوصی سازی کامل دانسته است؛ اینکه مدیرعامل شرکت ایران خودرو که با حکم دولت بر صندلی بزرگترین شرکت خودروساز تکیه زده، مسیر درست اداره شرکت‌های خودروساز را فعالیت بخش خصوصی عنوان کرده، موضوعی بسیار قابل توجه است. چرا که دولت طی سال‌های گذشته همواره با حمایت‌های مالی و تعرفه‌ای که از این صنعت داشته، مانع شکل گیری بازار رقابتی برای خودروسازان شده است.
این در حالی است که رئیس‌جمهور به موضوع خصوصی سازی توجه جدی دارد و بارها به این موضوع تاکید اساسی داشته است. در این مورد می توان به سخنان رئیس جمهور در همایش صنعت خودرو در اسفندماه سال ۱۳۹۴ اشاره کرد؛ در آن همایش حسن روحانی در خصوص واگذاری سهام شرکت‌های خودروساز به بخش خصوصی تاکید کرد و حتی از سرمایه گذاران خارجی دعوت کرد که برای خرید سهام خودروسازان اقدام کنند. این موضوع در شرایطی مطرح شد که بسیاری از کارشناسان بارها تاکید کردند، دولت‌ها بنگاهداران خوبی نیستند و حسن روحانی نیز با اشاره به همین موضوع بر واگذاری سهام شرکت‌های خودروساز تاکید موکد کرد.
چند روز پیش در همایش صنعت خودرو مجدداً مدیرعامل بزرگترین شرکت خودروساز کشور مسیر توسعه خودروسازی ایران را خصوصی سازی خواند که به درستی مشخص است، این صنعت راه چاره دیگری برای بقا ندارد.
مهمترین وظیفه مدیران شرکت‌ها در بزرگترین مجموعه‌های دنیا بررسی چالش‌ها و معضلات و یافتن راهکارهای حل مشکلات است. اینکه یکی از مدیران شرکت‌های خودروساز که ذی نفع در تصمیمات دولت است، این مطالبه چندین ساله کارشناسان خودرویی را تایید می‌کند، مشخص است که او در مقام مدیرعاملی این شرکت با شناخت از مشکلات به عارضه یابی این صنعت پرداخته است. یکی از عوارض تصدی دولت در خودروسازی بی‌توجهی نسبت به توسعه این صنعت مطابق با الگوی جهانی است؛ مالکیت پیچیده و تودرتوی خودروسازان موضوع دیگری است که نیازمند اصلاح است اما تاکنون توجه جدی نسبت به آن صورت نگرفته است. در حال حاضر خودروسازان با بهره‌وری پایین فعالیت می‌کنند و از همین رو بهتر است دولت فکری به حال خصوصی کردن این شرکت‌ها کرده و از این راه، مسیر توسعه صنعت خودرو را کلید بزند. یکه زارع به خوبی می‌داند، خودروسازی کشور در شرایطی می‌تواند در مسیر پیشرفت و توسعه قرار بگیرد که بخش خصوصی واقعی سکاندار آن شود و‌ خودروسازان با قرارگیری در یک شرایط رقابتی، توان تولیدی خود را افزایش دهند. براین اساس دولت باید هر چه سریعتر به تعیین تکلیف نقش خود در این صنعت بپردازد.
در شرایطی که به نظر می‌رسد ، ناهماهنگی در میان دولتی‌ها برای خصوصی سازی وجود دارد اما نمایندگان مجلس همچنان پیگیر این موضوع هستند. دراین بین لازم است به صحبت‌های رییس کمیسیون صنایع مجلس نیز توجه کنیم که در همین همایش از دولت خواست سهم خود در خودروسازی را به صفر برساند و دخالت‌های خود در این صنعت را به پایان برساند تا از نابودی صنعت خودرو جلوگیری شود.

نظر بدهید