گزارش ۱۳ شهریور ۹۸ بورس – قدرت پول‌های ورودی به بازار سهام

0
183

ناظر اقتصاد: در پایان معاملات ۱۳ شهریور ۹۸ بورس ، شاخص‌کل ‌بورس با افزایش ۴۶۰۴ واحدی به ۲۹۰,۱۷۸ واحد رسید. ارزش‌‌‌ معاملات‌ در بورس‌ ۱۴,۲۶۵ میلیارد ریال (۱۶۱۶ میلیارد ریال مربوط به معاملات بلوکی) و در فرابورس ۱۲,۶۷۵ میلیارد ریال (تقریبا ۱۹۴۱ میلیارد ریال معامله اوراق صکوک و بلوکی) بوده است. مجموع کل معاملات خرد در بازار بورس ‌و فرابورس معادل ۲۳,۳۸۳ میلیارد ریال بوده است.

گزارش 13 شهریور 98 بورس - قدرت پول‌های ورودی به بازار سهام

شاخص کل بورس اوراق بهادار تهران در پایان معاملات امروز ۱۳ شهریور ۹۸ بورس با افزایش ۴ هزار و ۶۰۴ واحد به رکورد جدید ۲۹۰ هزار و ۱۷۸ واحد دست یافت. شاخص کل با معیار هم‌وزن با افزایش ۱۷۵۲ واحد به رقم ۷۹ هزار و ۲۰۴ واحد رسیده است. ارزش بازار در بورس تهران به بیش از یک میلیون و ۶۰ هزار میلیارد تومان رسیده است.

امروز معامله‌گران ۱۳ شهریور ۹۸ بورس بیش از ۳.۲ میلیارد سهام حق‌تقدم و سایر اوراق مالی درقالب ۳۶۱ هزار نوبت معامله و به ارزش ۱۴۱۹ میلیارد تومان داد و ستد کردند.

بورس تهران در گزارش ۱۳ شهریور ۹۸ بورس

معامله‌گران ۱۳ شهریور ۹۸ بورس تهران امروز مصمم‌تر از جلسات معاملاتی قبل در سمت خرید حضور فعال دارند. مسیر شاخص سهام که طی سه روز اخیر متزلزل به نظر می‌رسید، امروز با تشدید و گسترش تقاضا در عموم صنایع بورسی هموار شد و آهنگ شتابان رشد، زمینه را برای فتح قله جدید فراهم کرد.

همچنان قدرت پول‌های ورودی به بازار سهام حرف اول را در رشد همه‌جانبه قیمت‌ها می‌زند. معمولاً روند شاخص سهام در میانه‌های هر ماه به دلیل ضعف جریان اطلاعات کم‌نوسان دنبال می‌شود و روند قیمت‌ها بیشتر به عواملی مانند قیمت‌های جهانی نفت و فلزات، نرخ‌های ارز یا تغییر در روند سیاست‌گذاری پیوند می‌خورد. تداوم رشد قیمت عموم سهم‌ها در معاملات امروز را هم می‌توان از همین زاویه نگریست.

در واقع، گرچه، جریان ارسال گزارش‌ها پس از انتشار کارنامه‌های مرداد و همچنین رونمایی از مجوز‌های افزایش نرخ فروش در سهامی مانند گروه قندی افت کرد اما تحولات موجود در سایر بازارها به تحریک تقاضای سهام منجر شده است. رکود بازار مسکن در کنار فشار بر نرخ‌های دلار و سکه با عرضه‌های موثر بازارساز شرایطی فراهم کرده تا بخشی از سرمایه‌های خرد برای کسب بازده راهی تالار سهام شوند. همین امر باعث رشد دسته‌جمعی تقاضا در سهام بورسی و کم‌توجهی بورس‌بازان به عیار ارزندگی سهم‌ها شده است.

میزان بازدهی و ارزش بازار صنایع بورسی از ابتدای سال ۱۳۹۸

گزارش 13 شهریور 98 بورس - قدرت پول‌های ورودی به بازار سهام

شاخص قیمت تولیدکننده در ایران – فصل بهار ١٣٩٨

تغییرات شاخص قیمت تولیدکننده کل کشور نسبت به فصل قبل (تورم فصلی) در فصل بهار ١٣٩٨ به ١۴,۴ درصد رسید که در مقایسه با همین اطلاع در فصل زمستان ١٣٩٧، ۵.۶ واحد درصد افزایش دارد. کمترین تورم فصلی به ترتیب مربوط به بخش برق (۴.٢- درصد)، بخش خدمات (۵.٩ درصد ) و بخش صنعت (١٣.٧ درصد ) می‌باشد. بیشترین تورم فصلی تولید نیز مربوط به بخش کشاورزی (٣۵.۵ درصد ) است.
تغییرات شاخص قیمت تولیدکننده کل کشور نسبت به فصل مشابه سال قبل (تورم نقطه به نقطه) در فصل بهار ١٣٩٨ به ۶٩,۵ درصد رسید که در مقایسه با همین اطلاع در در فصل زمستان ١٣٩٧، ٣.٢ واحد درصد افزایش داشته است. به عبارتی، میانگین قیمت دریافتی توسط تولیدکنندگان به ازای تولید کالاها و خدماتشان در داخل کشور، در فصل بهار ١٣٩٨ نسبت به فصل بهار ١٣٩٧، ۶٩.۵ درصد افزایش دارد. در بخش‌های تولیدی کمترین نرخ مربوط به بخش برق (١٧.٣- درصد) و بیش‌ترین نرخ مربوط به یخش صنعت (٨٨.٧ درصد) می‌باشد.
تغییرات میانگین شاخص کل قیمت تولیدکننده در چهار فصل منتهی به فصل بهار ١٣٩٨ به ۵٨,۶ درصد رسید که نسبت به همین اطلاع در فصل قبل ١١.١ واحد درصد افزایش نشان می­دهد. در فصل مورد بررسی، در میان بخش‌های اصلی تولیدی در کشور، کمترین تورم سالانه مربوط به بخش برق (٢.٢- درصد) و بیش‌ترین آن مربوط به بخش صنعت (٧٧.٢ درصد) است. (مرکز آمار)

تجارت کالایى در مرداد ١٣٩٨

در مرداد ماه ١٣٩٨ ارزش صادرات کالای بدون نفت خام ایران به ٣.٢ میلیارد دلار رسیده است. اگرچه این رقم نسبت به تیر ١٣٩٨حدود ٣.٢ درصد رشد داشته اما از متوسط صادرات ماهانه در سال ١٣٩٧ (حدود ٣.٧ میلیارد دلار) پایین‌تر است و نسبت به مرداد ١٣٩٧ تقریباً با کاهش ۱۶ درصدی همراه بوده است.
ارزش واردات کالایی کشور در مرداد ١٣٩٨ نیز حدود ۳.۴ میلیارد دلار بوده که نسبت به مرداد ١٣٩٧ با کاهش ٨.١ درصدی و نسبت به تیر ١٣٩٨ با افت ۱۵ درصدی همراه بوده است. این رقم از متوسط واردات ماهانه سال ١٣٩٧ (حدود ٣.۵ میلیارد دلار) نیز پایین‌تر است.
در این دوره میزان صادرات کالایی ایران از میزان واردات بیشتر بوده که با توجه به رویه عکس این موضوع در مقایسه ارزشی واردات و صادرات، مشخص می‏شود همچنان بخش اعظم صادرات کشور متکی به صادرات اقلام اولیه یا با ارزش افزوده کمی است که از میانگین قیمت کمتری برخوردارند. (اتاق تهران)

نشانه‌های کاهش تولید نفت آمریکا

طبق گزارش اداره اطلاعات انرژی آمریکا تولید نفت آمریکا در ماه ژوئن تا ۰۸۲.۱۲ میلیون بشکه در روز کاهش یافت یعنی ۳۳ هزار بشکه کاهش نسبت به ماه مه. به گزارش اویل پرایس، قیمت پایین نفت و ادامه فشارهای مالی بر صنعت شیل آمریکا باعث کاهش حفاری‌ها شده است و به‌نظر می‌رسد رشد عرضه نفت آمریکا به اهداف موردنظر نمی‌رسد.
در ماه‌های گذشته تعمیر و نگهداری میادین نفتی باعث کاهش تولید نفت شده بود؛ ولی در حال حاضر نمی‌توان رقم ناامیدکننده تولید در آمریکا را به سادگی به تعمیرات و نگهداری مربوط دانست. تولید در اوکلاهاما ۵۸ هزار بشکه در روز کاهش یافته که نشانه وجود مشکلات در این میادین نفتی است. شرکت‌های نفتی اعلام کرده‌اند تمایلی به خرید نفت شیل اوکلاهاما ندارند، چون قیمت آن بیش از حد انتظار بالا و تولید آن بیش از حد انتظار پایین است. آخرین گزارش اداره اطلاعات انرژی آمریکا نشان می‌دهد سرمایه‌گذاری پایین در اوکلاهاما باعث این مشکلات شده است.آلاسکا هم ۱۹ هزار بشکه تولید نفت خود را در ژوئن از دست داد که دلیل آن تصمیم بی‌پی برای فروش سرمایه‌هایش در این ایالت و خروج از آن است. هزینه‌های تولید در آلاسکا از میادینی مثل پرمیان بیشتر است. قیمت نفت ساحلی آلاسکا ۵۵ دلار در هر بشکه و نفت دریایی آن ۶۵ دلار است؛ درحالی‌که قیمت نفت شیل آمریکا ۴۵ دلار در هر بشکه است. تولید نفت در آلاسکا مدت‌هاست رو به کاهش است. نیومکزیکو یکی از منابع اصلی رشد تولید نفت آمریکا است، ولی تولید در این میادین هم در ماه ژوئن ۱۴ هزار بشکه در روز کاهش داشت.
اکثر پیش‌بینی‌ها حاکی از رشد بالای تولید نفت آمریکا در سال‌جاری میلادی و سال ۲۰۲۰ بود. ولی با تولید ۰۸۲.۱۲ میلیون بشکه در روز در ماه ژوئن، آمریکا تنها حدود ۸۰ هزار بشکه در روز بیشتر از ۲۰۱۸ تولید کرده است. به‌عبارت دیگر رشد تولید نفت آمریکا در سال‌جاری میلادی نسبتا کند بوده است. (دنیای اقتصاد)
راه توسعه لزوماً از کارخانه‌ها نمی‌گذرد
آرانچا گونزالس لایا، مدیر اجرایی مرکز تجارت بین‌الملل، معتقد است با توجه به تحولات جهان در چند دهه اخیر، برخورداری از یک بخش تولید قوی دیگر به تنهایی متضمن پیشرفت کشورهای درحال‌توسعه نیست.
از دهه ۱۹۵۰ میلادی به بعد، تجارت نقش یک شتاب‌دهنده کلیدی را در دگرگونی ساختاری کشورهای درحال‌توسعه ایفا کرده و امکان تسریع رشد اقتصادی و کاهش فقر را برای آنها فراهم ساخته است. کره جنوبی یک مثال خوب در این زمینه است. در دهه ۱۹۵۰ میلادی بخش عمده نیروی کار در کره جنوبی در بخش کشاورزی کار می‌کردند. یک دهه بعد تولید و صادرات کالاهایی مانند منسوجات، پوشاک، کفش و کلاه‌گیس در کره جنوبی آغاز شد و در دهه‌های بعدی نیز این روند با تولید و صادرات کالاهای پیشرفته‌تر ادامه یافت، به‌طوری که در سال ۲۰۱۷ کره جنوبی به پنجمین صادرکننده بزرگ کالا در جهان تبدیل شد. امروزه حتی اگر تلفن همراه یا لوازم برقی خانه شما ساخت یک شرکت کره‌ای نباشد، تقریباً با اطمینان می‌توان گفت که مدار مجتمع (آی‌سی) کره‌ای در آن به کار رفته است.
برای اغلب کشورهای درحال‌توسعه، بخش‌های تولیدکننده محصولات قابل تجارت معمولاً بهره‌وری بالاتری در مقایسه با سایر بخش‌های اقتصاد دارند. بیرون کشیدن نیروی کار و سرمایه از بخش‌های تولیدکننده محصولات غیرقابل تجارت و انتقال آنها به شرکت‌هایی که کالاها و خدمات قابل تجارت تولید می‌کنند، هم به بهبود اشتغال می‌انجامد و هم بهره‌وری اقتصاد را به‌طور کلی بهبود می‌بخشد. از طرفی بازار جهانی بسیار بزرگتر از بازار داخلی است و منبع بزرگی از ایده‌ها، نهاده‌ها و دانش فنی محسوب می‌شود. علاوه بر این، نظم و انضباط حاکم بر بازارهای بین‌المللی را می‌توان یک آزمون مناسب برای سنجش کارآیی عملیاتی بنگاه‌های اقتصادی دانست. در واقع شرکت‌ها برای اینکه قادر به رقابت در بازارهای بین‌المللی باشند، باید به اندازه کافی کارآیی عملیاتی داشته باشند.
از اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی، تغییرات بزرگی در تولید و تجارت رخ داده است. رشد روزافزون فناوری اطلاعات و ارتباطات از یک سو و بازتر شدن بازارهای از سوی دیگر باعث شکل‌گیری زنجیره‌های تأمین بین‌المللی شده است. شرکت‌ها بسیار راحت‌تر از گذشته می‌توانند مراکز تولیدی خود را در نقاط دوردست مدیریت کنند و محصولاتشان را به دورترین بازارهای هدف برسانند. به لطف این تغییر و تحولات، فعالیت‌هایی که در گذشته در یک کارخانه انجام می‌شد، امروز با بهترین قیمت و کیفیت در کارخانه‌هایی در مناطق، کشورها یا حتی قاره‌های مختلف انجام می‌گیرد.
کاهش هزینه‌ها برای بنگاه‌های اقتصادی و کاهش قیمت‌ها برای مصرف‌کنندگان تنها دستاورد انقلاب در زنجیره تأمین نبود؛ این تحول بزرگ باعث کاهش موانع ورود کشورهای درحال‌توسعه به بازارهای جهانی شد. کشورها و شرکت‌ها دیگر برای ورود به بازارهای جهانی لزوماً نیازی به تولید کالاهای نهایی ندارند، بلکه می‌توانند با تولید یا فرآوری بخشی از یک زنجیره تأمین بزرگتر، از منافع تجارت بین‌الملل بهره‌مند شوند.
فراهم کردن شرایط لازم برای توزیع فراگیر منافع حاصل از رشد و تجارت در جامعه، اهمیت بسیار زیادی در راستای تحقق اهداف توسعه پایدار و جلب حمایت عمومی برای سیاست‌های توسعه دارد. سیاست‌های اجتماعی باید به گونه‌ای طراحی و اجرا شوند که از کارگران در برابر تغییرات ناشی از پیشرفت فناوری و رقابت با محصولات وارداتی حمایت کنند و در عین حال همه کارگران را برای حضور کامل و مؤثر در فعالیت‌های اقتصادی آماده کنند. سرمایه‌گذاری در طرف عرضه برای تضمین اینکه همه کسب‌وکارهای کوچک و بزرگ می‌توانند ارزش افزوده ایجاد کنند و به بازارهای بین‌المللی وصل شوند، ضروری است.
ایجاد محدودیت‌های شدید در بازارهای جهانی باعث زوال فرصت‌های رشد در سراسر جهان –به‌ویژه برای افراد و کشورهایی که بیشتر از بقیه به این فرصت‌ها نیاز دارند- خواهد شد. باید تأکید کنیم که بخش تولید قوی تنها یکی از مؤلفه‌های رشد و توسعه اقتصادی است. کشورهای درحال‌توسعه باید برای ایجاد شغل‌های بیشتر و باکیفیت‌تر، راهبردهای توسعه خود را گسترش بخشند.
منبع: اتاق ایران

نظر بدهید