گزارش ۲۷ فروردین ۹۸ بورس – کاهش شاخص آزاد شناور

0
55

ناظر اقتصاد: گزارش ۲۷ فروردین ۹۸ بورس بیانگر کاهش شاخص آزاد شناور است. شاخص‌کل ‌بورس با افزایش ۸۴ واحدی به ۲۰۱.۸۹۰ واحد رسید. ارزش‌‌‌ معاملات‌ در بورس‌ ۱۸.۷۵۶ میلیارد ریال (۴۴۲۰ میلیارد ریال مربوط به معاملات بلوکی) و در فرابورس ۵۹۷۸ میلیارد ریال (تقریبا ۱۳۶۵ میلیارد ریال معامله اوراق صکوک‌ و بلوکی) بوده ‌است. مجموع کل معاملات خرد در بازار بورس ‌و فرابورس معادل ۱۸.۹۴۹ میلیارد ریال بوده است.

در پایان معاملات ۲۷ فروردین ۹۸ بورس اوراق بهادار تهران شاخص کل، با افزایش ۸۴ واحدی به رقم ۲۰۱ هزار و ۸۹۰ واحد و شاخص کل با معیار هم‌وزن با کاهش ۲۴۹ واحدی به رقم ۳۹ هزار و ۷۳۰ واحد رسید. ارزش روز بازار در بورس اوراق بهادار تهران سه شنبه ۲۷ فروردین ۹۸ به بیش از ۷۷۳ هزار میلیارد تومان رسید. ۲۷ فروردین ۹۸ معامله‌گران بورس اوراق بهادار بیش از ۱۱ میلیارد برگه بهادار سهام، حق‌تقدم در قالب ۴۱۷ هزار نوبت معامله و به ارزش یک هزار و ۸۷۵ میلیارد تومان داد و ستد کردند.

گزارش 27 فروردین 98 بورس - کاهش شاخص آزاد شناور

کاهش شاخص آزاد شناور – ۲۷ فروردین ۹۸ بورس

۲۷ فروردین ۹۸ شاخص قیمت با معیار وزنی ارزشی ۲۴ واحد رشد کرده و به رقم ۵۸ هزار و ۲۱۸ واحد رسید. شاخص قیمت با معیار هم‌وزن ۱۷۳ واحد کاهش یافته و به رقم ۲۷ هزار و ۷۲۹ واحد رسید. همچنین ۲۷ فروردین ۹۸ بورس با کاهش شاخص آزاد شناور مواجه بود، شاخص آزاد شناور با کاهش ۴۳۸ واحدی به رقم ۲۲۸ هزار و ۱۱ واحد رسید. شاخص بازار اول بورس با افزایش ۴۶۸ واحدی به رقم ۱۵۱ هزار و ۶۴۴ واحد و شاخص بازار دوم بورس با کاهش یک‌هزار و ۷۳۸ واحدی به رقم ۳۳۸ هزار و ۲۹۱ واحد رسید.

نمادهای کگل، وامید، کچاد، فارس، و معادن بیشترین اثر تقویتی در شاخص بورس داشته و نمادهای فملی، شپنا بیشترین اثر کاهشی در شاخص بورس را داشته‌اند.

در فرابورس ایران، شاخص کل ۳۸ واحد کاهش یافت و به رقم ۲ هزار و ۴۵۷ واحد رسید.

معامله‌گران فرابورسی بیش از یک میلیارد برگه بهادار با سهام، حق‌تقدم و اوراق تسهیلات مسکن به ارزش ۶۰۱ میلیارد تومان و در ۱۶۹ هزار نوبت معامله داد و ستد کردند.

نمادهای ارفع، سمگا در تقویت شاخص فرابورس بیشترین اثر را داشته و نمادهای مارون، ذوب، دماوند، زاگرس، شراز بیشترین اثر کاهشی در شاخص فرابورس را بازی کردند.

میزان بازدهی و ارزش صنایع بورسی از ابتدای سال ۱۳۹۸

گزارش 27 فروردین 98 بورس - کاهش شاخص آزاد شناور

روبات‌ها تجارت نفت را بر عهده می‌گیرند

اول از همه، هوش مصنوعی واژه‌ای است که تکنولوژی‌های پیشگویانه و تحلیلی را در بر می‌گیرد و با ایده عوام مبنی بر نبود قدرت تفکر مستقل در ماشین مخالف است. ولی تکنولوژی آنقدر پیشرفت کرده که صنعت نفت و گاز را تغییر دهد. یکی از این تکنولوژی‌های قابل توجه اویلکس (Oilx) است. یک تکنولوژی نفتی که تحلیل‌های نفتی دقیقی برای تاجران بر اساس ترکیبی از اطلاعات ماهواره‌ای و گزارش‌های سازمان‌های مختلف رسمی مانند گمرک و آژانس‌های آماری فراهم می‌کند.
اویلکس با کمک هوش مصنوعی می‌تواند اطلاعات جامع‌تر و قابل اطمینان‌تری را از زیربناهای نفتی تحلیل کرده و در اختیار تاجران قرار دهد و این کار را در زمانی کوتاه‌تر انجام می‌دهد. سرعت و درستی همان چیزی است که اویلکس را منحصر به فرد ساخته است. این دو ویژگی اولویت‌های اصلی تاجران دنیای مدرن هستند. این یک بازار جدید است که پتانسیل بالایی دارد. فلوریا تالو، مدیرعامل اویلکس گفت: «از نظر تئوری راه‌حل‌هایی که هوش مصنوعی ارائه می‌دهد را می‌توان هر جای یک سازمان تجاری و در تمام فعالیت‌های تجاری دید، در تحلیل‌ها، اجرای تجارت، مدیریت ریسک،… به نظر ما این تغییرات از یکسری راه حل‌های کوچک و متمرکز و خاص شروع شده که وقتی روی هم گذاشته می‌شوند یک راه حل جامع ارائه می‌دهند.» هوش مصنوعی وارد حوزه پیش‌بینی قیمت نفت هم می‌شود. این توانایی شگفت‌آور است چون یکی از مهم‌ترین‌ مزایای الگوریتم‌ها بر انسان توانایی‌های برتر پیشگویانه آنها است. (دنیای اقتصاد)

ورود چین به منطقه نحس

چین در سال ۲۰۱۹ با چالش جدیدی روبه‌رو شده است. این کشور تا انتهای سال‌جاری میلادی بالاخره به سهم ۱۸ درصدی از تولید ناخالص جهان دست خواهد یافت. عددی که پیش از این دو کشور ژاپن و شوروی آن را تجربه کرده بودند. هر دو کشور پس از تجربه چالش عدد نحس ۱۸ درصد، دچار مشکلات شدیدی شدند. ژاپن وارد دوره بحران مالی «دهه گمشده» شد و شوروی از هم فروپاشید. حالا چین نیز در شرایط مشابهی قرار گرفته که ممکن است سرنوشتی مشابه با دو کشور دیگر برایش رقم بخورد یا اینکه چینی‌ها می‌توانند به سلامت از این چالش عبور کنند.
انجام اصلاحاتی که شوروی و ژاپن نادیده گرفتند، حرکت به سمت اقتصاد بازارمحور و برگ برنده آنها با جمعیت یک میلیارد و ۴۰۰ میلیون نفری که بازار داغ مصرف بی‌مثالی در دنیا است، می‌توانند شاه‌کلید نجات‌بخش اژدها را بسازند؛ اما کوهستان وسیع بدهی‌های مضر همراه با فشار برای تحریک بیشتر اقتصاد می‌تواند سرنوشت مشابهی برای اژدهای آسیا رقم بزند. چینی‌ها به‌خوبی با طلسمی که در دهه‌های گذشته ژاپن و شوروی را با عبور از سهم ۱۸ درصدی از تولید ناخالص جهانی گرفتار کرده بود آشنایی دارند. شاید اهمیت دادن به ۱۸ درصد و عواقب آن برای کشورهایی که این نرخ را تجربه کرده‌اند کمی خرافاتی به‌نظر برسد، اما شواهدی نیز گواه بر تحولات عظیم پس از این تجربه در هر دو کشور وجود دارد. (دنیای اقتصاد)

هشدار حذف ایران از بازار گاز منطقه

مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی ایران به تازگی در گزارشی با عنوان «بررسی اجرای پروژه کریدور جنوبی گاز اروپا و اهمیت آن در بازار انرژی منطقه» نسبت به «کمرنگ شدن نقش ایران در بازار گاز منطقه و احتمالا اروپا» ابراز نگرانی کرده است. این ابراز نگرانی در ادامه پیشنهادهایی مبنی بر «گسترش تعامل و دیپلماسی انرژی با محور گاز» دارد که قابل تامل است. اما نگاهی به عملکرد کشورمان در زمینه صادرات گاز نشان می‌دهد ایران طی سال‌های گذشته نه تنها نقش‌آفرینی چندانی در بازار انرژی منطقه نداشته، بلکه برای توسعه آن نیز برنامه‌هایی جدی به اجرا نگذاشته است.
ایران عنوان بزرگ‌ترین‌ دارنده ذخایر متعارف گاز طبیعی دنیا را در اختیار دارد و تولید روزانه گاز از این منابع عظیم، در حال حاضر به‌صورت میانگین چیزی حدود ۸۵۰ میلیون مترمکعب است. از این میزان تولید، در مجموع چیزی حدود ۵ درصد به ترکیه و عراق صادر می‌شود. پروژه کریدور جنوبی گاز اروپا این روزها با سرعت در حال نزدیک شدن به نقطه پایان است. این پروژه‌ در فازهای نخست اجرا، گاز جدیدی را در سال ۲۰۱۸ به ترکیه رسانده است تا با تکمیل فازهای دیگر، این گاز با عبور از خاک همسایه غربی ایران، به بازارهای اروپایی برسد. به این ترتیب ترکیه نه تنها در تامین گاز منابع متنوع‌تری در اختیار دارد بلکه نقش مهمی نیز در ترانزیت گاز منطقه بر عهده گرفته است.
به این ترتیب می‌توان گفت رقیبی جدی برای گاز صادراتی ایران به ترکیه پیدا شده است که به احتمال قوی مسوولان را به اتخاذ تصمیمات جدید برای خارج نشدن از دور رقابت مجبور خواهد کرد. ترکیه طبق قراردادی ۲۵ ساله که با ایران دارد، روزانه تا سقف یک میلیارد فوت مکعب (بیش از ۲۲ میلیون متر مکعب) امکان خرید گاز از کشور را دارد. این قرارداد حالا ۱۸ ساله است و هفت سال دیگر و با ورود به سال ۱۴۰۵ پایان می‌گیرد. (دنیای اقتصاد)

نظر بدهید