ارائه چارچوبی برای مدیریت شرکت‌های دانش بنیان نوپا (انتخاب، تامین مالی، تجاری سازی)

1
481

ناظراقتصاد: شرکت‌های دانش‌بنیان در توسعه فناوری و رونق اقتصادی نقش اساسی دارند. اساس شگل‌گیری این شرکت‌ها، ایده‌های خلاقانه است اما اغلب این کارآفرینان، مهندسان جوان و خوش‌فکری هستند که فاقد توانایی مالی و مهارت‌های مدیریتی به جهت هدایت این شرکت‌های نوپا و دانش‌بنیان می‌باشند. در تمام دنیا در کنار این نوآوران بخش‌هایی حقوقی یا اشخاصی حقیقی هستند که به مثابه حامی قرار دارند. این حامیان در حوزه‌های مختلف یا به صورت کامل از ابتدا تا انتهای به نتیجه رسیدن یک ایده کنار این نوآورها هستند و یا از یک جایی در مسیر به ثمر نشستن آن‌ها ورود می‌کنند. آنچه در این بین برای حامی مهم بنظر می‌رسد سه عنوان ایده‌گزینی (انتخاب)، تأمین مالی و تجاری‌سازی ایده‌های نو است. این بدان معنی است که یک شتاب‌دهنده در سه بخش ایده‌گزینی، تأمین مالی و تجاری‌سازی ایده‏های نو باید از یک الگوی مشخص و مهمی که کارایی و به نتیجه رسیدن سریع و مطمئنی را تضمین کند استفاده نماید.
یک شتاب‌دهنده (مرکز رشد) برای ایده‌گزینی باید از دانش و ابزار لازم برای انتخاب یک ایده خوب و بکر برخوردار باشد. این مرحله در مراکز رشد را می‌توان مهم‌ترین مرحله دانست، که به توانایی سیستم مدیریت در انتخاب یک طرح ناب برای ورود و سرمایه‌گذاری در آن اشاره دارد. بنابراین داشتن یک چارچوب برای ایده گزینی مهم و ضروری است. عموما هر مرکز رشد جهت ارزیابی هر ایده، به منظور تصمیم‌گیری در مورد اینکه آیا حمایتی از آن انجام گیرد یا خیر، باید سه دسته موضوع را مورد واکاوی قرار دهد: الف) مباحث استرتژیک، مدیریتی و قانونی، ب) مباحث فنی و ج) مباحث بازاریابی و تجاری‌سازی. که در این گزارش با توجه به طرحی برای ایده گزینی متناسب با معیارهای سه گانه مذکور ارائه شده است.
دومین عامل مهم در فرایند تبدیل ایده به محصول، بحث تأمین مالی و تهیه منابع مالی پایدار و مستمر برای حمایت از ایده‏ ها حداقل تا مرحله فروش و تجاری‌سازی است. سرمایه‌گذاری در ایـن حـوزه بـه سـبب خطـر ذاتـی نهفتـه در طـرح‌هـای نوآورانـه، ماهیـت سرمایه‌گذاری بلندمدت داشته و در نتیجه ساز و کارهای مالی و اعتباری متـداول بـرای تـأمین مالی آن‌ها مناسب نیستند.
لذا ساز و کار تأمین مالی این ایده‌ها دارای اصول و روش خاصی است که هر شرکت حامی و شتاب‌دهنده باید به طور کامل از آن مطلع باشد و برای هر ایده در موقعیت‌های مختلف از ابزار مناسب و سناریوی مختص به آن برای بحث تأمین مالی ایده‌های نوآور استفاده نمایند. برخی از این روش‌های مرسوم تأمین مالی شرکت‌های دانش‌ بنیان عبارتند از: سرمایه‌گذاری خطرپذیر، ضمانت نامه تسهیلات، فرشتگان کسب وکار و … که در این گزارش مهم‌ترین این روش‏ها مورد بررسی و موشکافی قرار گرفته است.
آخرین عامل مهم در داشتن یک سیستم مدیریت کارا در اداره مراکز رشد بحث تجاری‌ سازی محصولات این ایده ‏ها است. تجاری سازی، فرایند تبدیل فناوری‏های جدید به محصولات موفق تجاری است و در برگیرنده آرایه‏ های مختلفی از فرآیندهای مهم فنی، تجاری و مالی است که باعث تبدیل فناوری جدید به محصولات یا خدمات مفید می شود. از آنجا که به بازار رسانیدن یک محصول می ‏تواند تضمین‏ کننده موفقیت و بقای هر سازمانی باشد، تجاری یسازی دانش فنی به عنوان یک عامل حیاتی مطرح شده است؛ زیرا بدون دستیابی به مشتریان خاص یک محصول، تولید و یا انجام آزمایش در مورد یک ایده بی ‏فایده به نظر می‏‌رسد. نسخه کامل این گزارش از اینجا قابل دریافت و مطالعه می باشد.

1 نظر

نظر بدهید